രാത്രിയുടെ അന്ധകാരവും ഏകാന്തതയും പൂർത്തിയാകുമ്പോൾ, കിഴക്കൻ ചക്രവാളത്തിൽ തെളിയുന്ന ആദ്യത്തെ പ്രകാശമാണ് ഉഷകാല നക്ഷത്രം. അത് പുതിയൊരു പ്രഭാതത്തിന്റെ വരവിനെയും ഇരുട്ടിന്റെ മേലുള്ള വെളിച്ചത്തിന്റെ വിജയത്തെയും സാക്ഷ്യപ്പെടുത്തുന്നു. സഭ പരിശുദ്ധ കന്യകാമറിയത്തെ ഈ ‘ഉഷകാല നക്ഷത്രമായി’ വിശേഷിപ്പിക്കുമ്പോൾ, അത് ചരിത്രപരവും ആത്മീയവുമായ വലിയൊരു യാഥാർത്ഥ്യത്തിലേക്കാണ് വിരൽ ചൂണ്ടുന്നത്.
ലോകം പാപത്തിന്റെയും അന്ധകാരത്തിന്റെയും പിടിയിൽ അമർന്നു കിടന്നപ്പോൾ, രക്ഷയുടെ പ്രഭാതമായി മാറിയവളാണ് മറിയം. സൂര്യനായ യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ ഉദയത്തിന് തൊട്ടുമുമ്പ് ഉദയം ചെയ്ത ദീപ്തി. അവൾ തന്റെ ഗർഭപാത്രത്തിലൂടെ ലോകത്തിലേക്ക് ജീവന്റെ പ്രകാശത്തെ ആനയിച്ചു. രാത്രിയുടെ യാതൊരുവിധ അംശവുമില്ലാത്ത, പൂർണ്ണമായും ദൈവപ്രകാശത്താൽ നിറഞ്ഞുനിന്ന നിർമ്മലമായ നക്ഷത്രമാണ് അവൾ.
നമ്മുടെ ഓരോരുത്തരുടെയും ആത്മീയ ജീവിതത്തിൽ മറിയം ഈ ഉഷകാല നക്ഷത്രമായി മാറുന്നത് എങ്ങനെയാണ്? ജീവിതത്തിന്റെ തീഷ്ണമായ പ്രതിസന്ധികളിലും പാപത്തിന്റെ ഇരുളടഞ്ഞ വഴികളിലും പെട്ടുപോകുമ്പോൾ, പ്രത്യാശയുടെ ഒരു ചെറിയ വെളിച്ചമായി അവൾ നമ്മിലേക്ക് കടന്നുവരുന്നു. “ഭയപ്പെടേണ്ട, പ്രകാശത്തിന്റെ പുത്രന്മാരാകുവിൻ” എന്ന് അവൾ തന്റെ മക്കൾക്ക് നിശബ്ദമായി ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നു.
മറിയം ഉഷകാല നക്ഷത്രമാകുന്നത് അവൾ നമ്മെ സൂര്യനായ ക്രിസ്തുവിലേക്ക് നയിക്കുന്നത് കൊണ്ടാണ്. നക്ഷത്രം ഒരിക്കലും സ്വന്തമായി പ്രകാശിക്കുന്നില്ല, മറിച്ച് സൂര്യന്റെ പ്രകാശം പ്രതിഫലിപ്പിക്കുക മാത്രമാണ് ചെയ്യുന്നത്. അതുപോലെ, തന്റെ ജീവിതം കൊണ്ട് ക്രിസ്തുവിലേക്ക് മാത്രം വിരൽ ചൂണ്ടിയവളാണ് മറിയം.
നമ്മുടെ ഹൃദയങ്ങളിൽ നിരാശയുടെ ഇരുൾ പരക്കുമ്പോൾ, പ്രഭാതത്തിന്റെ പുതുവെളിച്ചം പോലെ പരിശുദ്ധ അമ്മയുടെ മാധ്യസ്ഥം തേടാം. ആ ഉഷകാല നക്ഷത്രം നമ്മെ എപ്പോഴും ദൈവീക പ്രകാശത്തിലേക്കും നിത്യമായ സമാധാനത്തിലേക്കും വഴിനടത്തട്ടെ.
